Ada shkëputet prej grupit që po diskuton për Valonin dhe fjalët që ai tha dhe shkon tek Edi dhe Bledi ku u tregon se cfarë ndodhi, pasi ata nuk ishin prezent. Ajo i tregon shkurtimisht diskutimin me Valonin për këtë temën mbi homoseksualizmin dhe më pas për fjalët që i tha Klodit dhe reagimin e këtij të fundit. Ajo mendon se Valoni është shprehur shumë keq, ndërsa Bledi mendon se ai e ka thënë nga papjekuria. Ada shprehet se i vjen keq për Klodin, si në këtë rast, edhe më parë kur të tjerët e ngacmonin për lidhjet me vajzat, pasi ajo e dinte para se të futeshin në shtëpi sepse Klodi ia kishte treguar. Ajo vazhdon të diskutojë me Edin dhe tregon se i tha Klodit që të mos reagojë keq kur ka njerëz që nuk e pranojnë homoseksualizmin sepse duhen respektuar të dy mentalitetet. Edi mendon se duhet t’i qëndrojnë më pranë Klodit, pasi ai mund të ndjehet i diskriminuar. Ai shprehet se i vjen keq që Klodi hapi zemrën dhe dikush e përdor këtë si armë për ta luftuar. “Është e rëndë që të shfrytëzosh fatkeqësinë e tjetrit”- thotë ai. Ada tregon se mbrëmjen e spektaklit, Valoni u prek dhe qau kur Klodi e tregoi hapur këtë gjë, por Edi mendon se njeriu, cdo ditë e më shumë tregon karakterin e vërtetë sespe kur vijnë në fillim, bëjnë lojë, por me kalimin e kohës ata kthehen tek vetvetja. “Nuk di si ta marr këtë gjë: si një papjekuri apo sikur e ka bërë kastile”- thotë Ada për Valonin, ndërsa Edi mendon se ai nuk e ka bërë me tendencë, por nga papjekuria. Ata diskutojnë për guximin e Klodit që u përball me këtë të vërtetë, por edhe për mentalitetin e Valonit, ku Ada tregon një bisedë që ka patur me të dhe ai i ka thënë se vetë del me vajzat, por kur erdhi biseda për gruan e tij, ai ishte shprehur se për atë nuk lejohen këto gjëra.